divendres, 8 de juny del 2012


INTENSIVE SCHEDULE
Here, in Pla de l’Estany, there aren’t any high schools that, nowadays are doing intensive Schedule, and the next year hey want to apply.
My opinion is that it’s a good idea to have intensive schedule for these reasons: First, it’s a good idea because we woud have free afternoons to do homework, study… Second, Because the activities would be earlier and we could arrive home earlier, finally I woul like it because we could study in the afternoons and we could have the night free.
I’d like, this idea to be accepted because it wouldn’t be so sensing stressed and we’d have more time for us.

BRAD’S BIOGRAPHY
Brad was born in Oklahoma on 18th December 1963. At the age of 5, is family moved to Missouri. From 1982 he studied Journalism but in 1987 he left university and went to California. In California, he got small parts in TV programmes and commercials. In 1991, he appeared in Thelma and Louise, his first important film. After 9 years, he married Jennifer Amiston but in 2005 they broke up. After 1 year, he stared Ocean’s Eleven, 4 years later, he met Angelina Jolie. Since then he has stared in many films. And he has won one Golden Globe.

YOURS, MINE AND OURS
This film was premièred in Spain, in 12-04-2006. The director is Raja Gosnell and the actors are Dennis Quaid, Rene Russo, Jerry O’connell, Tyler Patrick, Jones, Linda Hunt, George Lopez. It’s a romantic comedy.
Helen North’s, husband died years ago. She falls in love with a naval officer, Frank Beardsley whose wife had died years ago too. Helen has got eight daughters and frank has 10 sons.
Before the marriage they must be able to face all the problems; it’s difficult because the two family have different rules and different character. In the end all the family live well and they become best friends for ever because they know that sometimes mixing different types of people is not bad
It is interesting and entertaining because there are a lot of gags very funny.

SQUARE!
Dear mayor
I write this letter to inform you that in front of my house there is a square were a lot of young people go to drink or to smoke. It isn't the problem, the problem is that they shout and speak too highly and we can't sleep. And also it could be a good solution that some police car go there to control that anyone shout
The conclusion is remedy the situation. 

VERSIÓN RETOCADA!
Era Marcus. No sabía cómo había conocido mis intenciones, pero estaba ahí. Fingí no verlo, me hice la sorda e intenté evitarle, pero él insistía, me llamaba sin parar. Al final tuve que hacer frente a la situación y me dirigí hacia él para aclarar las cosas.
- Vine hacia Irán para terminar con mis dudas. Creía que eras el hombre de vida. Te dejé escapar en Tánger porque no quería sufrir, pero vi que mi destino era estar contigo. O eso era lo que pensaba en ese momento… -le expliqué.
- Pero… -intentó explicarse.
- No hace falta que digas nada más. Sé que eres un hombre felizmente casado con otro hombre, lo cual no deja de sorprenderme, sobre todo por la reacción que tuviste al verme con Juan.
- Tuve una reacción extraña porque no esperaba para nada encontrarte con ese corresponsal de guerra que nos ha provocado tantos quebraderos de cabeza.
- Bien, ahora sé que ya puedo poner punto final a esta historia. Haz como si no me hubieras visto, ni encontrado nunca. Vive y sé feliz. Y olvídame.
Pero antes que Marcus pudiera responder se oyó el pitido de un taxi. Me giré extrañada de nuevo y ahora sí vi bajar a Juan de él.

VERSIÓN ORIGINAL!
La persona que esperaba que viniera era, Marcus, Carol, cuando sentí la voz de Marcus, se hizo la sorda y pasó de él, Marcus le seguía gritando Carol, Carol! Finalmente, Carol se detuve i se giró. Marcus le dijo:-Que haces por aquí?, me ha sorprendido en verte en el hospital, y te seguido hasta aquí por hablar de cómo te va todo y que haces por aquí.

Carol, bajó la cabeza y dentro de su cabeza y tenia un bombardeo, que no sabía que contestarle, si le dijo que he venido por él, y estoy con Juan (aún que no lo estoy) que le digo?

Finalmente le dijo:- He venido hasta aquí para encontrarte a ti, porque... ME GUSTAS! Cuando lo dejamos vi que era imposible sobrevivir sin ti y fui a buscarte, para si querías volver con migo.. Pero vi que estas con otro y además es chico... he cometido un error, déjalo, como si no me u vieras visto, ni encontrado, vive y ser feliz, y olvídame. Marcus Respondió:- Pero...

Y de repente de siente un taxi pitando y se atura. Baja Juan de ese coche y dice...  

COMO LAVAR LAS MANOS
Primero para empezar pongo las dos manos debajo del grifo, con unas gotitas de agua  me mojo un poquito las manos y luego cierro el grifo. Pongo la mano izquierda debajo de la jabonera, con la mano derecha hago presión a la jabonera para que salga el jabón. Tengo el jabón en la mano izquierda hago varias veces un ocho para repartirlo con las dos manos (mientras voy frotando las manos abro un poquitín el grifo y con agua i jabón me voy limpiando las manos, y voy haciendo ochos.) Una vez ya limpias pongo las dos manos debajo del grifo. Abro el grifo con la mano derecha y voy aclarando las manos haciendo ochos, hasta ver que no tenga nada de jabón.
Para terminar la acción de lavar las manos, hay distintas formas de secarlas. Puede ser con una toalla, con un secador eléctrico o un papel secante. Una vez e elegido como secarlas las froto dando ochos o círculos y así hasta que estén secas.
Tenemos que hacer este ejercicio varias veces para ir cogiendo el truco y así poder lavar las manos más rápido, sin gastar tanta agua. Esto se tiene que hacer muchas veces porque en las manos hay muchos bacterias y gérmenes esparcidos de lo que nos podemos imaginar. A veces no somos consientes del material peligroso que hay en las manos porque tocamos muchas cosas y hay cosas que están infectadas y esto nos perjudica la salud y por eso tenemos que lavarnos las manos sucesivamente.   

CONFIANZA Y AUTOSUPERASIÓN
Mi palabra favorita en español es confianza y autosuperacíon porque son dos palabras que te ayudan al día, día y que te dan esperanza.
Confianza me gusta porque si no tienes confianza con tu mismo no té saldrá nada y también porque es fácil de pronunciar y tranquila a la hora de decirla.
Autosuperación es una palabra que te exige y motiva mucho con todo porque sacas un 7 en un examen y quieres un 8 y está palabra es impresionante porque es una palabra un poca corta y te dice mucha información y transmita mucha motivación.
Estás dos palabras son cortas pero fuertes en el significado.  

EL BOMBARDEO DE LOS MEDÍOS DE COMUNICACIÓN DE MASAS PROVOCA DUDAS E INCOMPRENSIÓN EN LA SOCIEDAD NO TODOS SON 100% FIABLES.

Esta afirmación, es una de las afirmaciones que podemos oír en muchas conversaciones, por ejemplo a los estudiantes siempre se nos ha recomendado que la información no la saquemos toda de internet porque muchas de las informaciones y de las web en las que buscamos información no son del todo cierto.
A internet se encuentra mucha información falsa, porque hay gente que puede comentar y poner lo que quieran,  pero en cambio también es más fácil encontrar información porque está a un solo clic del ratón y tienes toda información de lo que ocurre de todo el mundo en cada minuto.
Pero en cambio no se puede generalizar la televisión y los periódicos porque la información es muy fiable ya que hay periodistas que buscan la información por todas las partes del mundo y en directo, las noticias y los periódicos los leen y los ven todas las generaciones, y por todas las partes del mundo, esto hace que la información tenga que ser del todo fiable, un canal de televisión no se puede arriesgar a tener alguna información falsa ya que puede aparecer otra contraponiendo lo dicho.
Mucha información es falsa en internet, verdad que es muy rápido encontrar la noticia pero tiene muchas posibilidades de que sea falso. En cambio en la televisión y los periódicos es 98% fiable porque pueden contar algo i en otro canal o emisora, cuenten otra cosa que no sea lo mismo.

LA VALL ENCANTADA!
Ja em arribat. Fa un airet molt suau i fred que posa la pell de gallina. El paisatge és impressionant, l’únic soroll que se sent són les fulles dels arbres que xoquen entre si. Com sempre els meus pares s’aturen a re fotos i jo li dic a la meva mare:
-          Mare marxem a fer un vol per la zona.
-          D’acord no marxeu gaire lluny.
Jo i el meu amic, en Joel marxem i ens allunyem dins al bosc.
Joel: Que diries que és allò d’allà baix?
Marc: No sé es algú molt rara.
Joel: Si, si és molt rara.
Anem avançant i a mesura que anem avançant sentim més calor, més calor...
Marc: Es molt rar això!
Joel: Ja,  ja, no hauríem de tornar?
Marc: No no, vull veure que és l’ho del final.
Joel: Va, va, ràpid perquè ens fondrem.
Marc: Va ràpid, ràpid.
Un cop vam arribar al lloc curiós ens vam trobar un estany amb alguna onada gegant que es formava.
Joel: Córrer, córrer ràpid marxem d’aquí volant!
Marc: Val més, val més, però m’agradaria investigar aquest fet.
Joel: No tenim temps ara! No ten cantis i córrer.
Vam arribar amb els pares i els hi vam dir que passava una cosa molt rara, que el lloc estava maleït i que marxéssim, vam pujar al cotxe però no s’engegava. 
Pare: Aquest lloc està maleït no podem marxar.
Mare: No podem marxar caminant trigarem massa!
Marc: És impossible l’aigua sens emportarà a tots
Joel: Per què?
Marc: Perquè re... una onada gegant, correu!
Pare: és un fet molt rar!
De cop i volta apareix un helicòpter tira una corda i se sent pugeu, ràpid! I ens van estirà. Un cop arribat a dalt:
Conductor helicòpter: Benvinguts, segurament us preguntareu com és que he aparegut?
Pare: Dons si ens preguntem això.
Conductor helicòpter: És molt senzill fa molt que estem investigant aquest lloc perquè no és el primer cop que passa.
Mare: I sabeu alguna cosa? Heu esbrinat algú?
Conductor helicòpter: No, no sabem res.
Marc: M’agradaria ajudar-vos amb algú del tema.
Joel: Jo també, podríem fer alguna cosa?
Conductor helicòpter: Sou massa petits.
Marc: No vol dir res, volem col·laborar.
Conductor helicòpter: vale, vale tossuts! Podreu ajudar-nos.
Al cap de dos anys resolen al cas.
El cas era: hi havia un home a sota l’estany que no volia ningú per aquella vall perquè deia que era casa seva i si venia algú el feia fora com sigues.
L’home el final es va construir una casa allà en el lloc que hi havia mes bona vista.
I en Joel i en Marc també van poder construir una casa amb les seves famílies això si quan van ser grans.
I tots van ser feliços!



RELATO DE UN NÁUFRAGO
El libro empieza cuando están a Mobile una ciudad de América. Al cabo de cuatro días se van a Cartagena, a su ciudad. Al día antes de irse se van a ver una película y trata de un náufrago y piensa que eso no lo puede ocurrir a él, i le da miedo pero cuando se termina la película, no tiene tanto miedo. El 24 de febrero le ocurre el naufragio y esta 10 días sin comer ni sin beber. Y aquí empieza la aventura.
He aprendido muchas cosas, como por ejemplo: como sobrevivir 10 días en el mar. Que nunca tienes de perder la esperanza, ni la confianza de uno mismo.
También me a gustado el libro porque la historia va muy seguida y ocurren muchas aventuras durante el día a día, y lo que ocurre es entretenido.
El libro cuando lo lees te tiene enchufado porqué te interesa lo que ocurre el libro y tienes curiosidad.
Es interesante.
En definitiva, se trata de un libro entretenido.

dilluns, 23 d’abril del 2012

Me encanta!

Me encanta a volver a descubrir el aroma desprendido de la floración de las plantas; me hace despertar una enorme satisfacción.

dissabte, 17 de març del 2012

“NO TIENE NADA QUE VER"


Esta entrevista va dirigida a mi padre, cuyo nombre es, Cati Sala Delgà. Dicha entrevista tratará sobre la educación que actualmente se da a los hijos tanto en la escuela como en casa.
-      ¿Qué opinas sobre la educación que tuviste y la que hay ahora?
-      No tiene nada que ver, mi educación fue muy severa. Ahora encuentro que todo lo tenéis más fácil; los profesores os dan más facilidades. a la hora de entregar los trabajos os dan mucho margen, os indican lo que va a entrar en los exámenes…
-      ¿Qué quieres decir que es fácil?
-      Pues tenéis siempre la información a mano y os es mucho más fácil todo; a la hora de entregar los trabajos os dan mucho margen, os indican lo que va a entrar en los exámenes…
-      ¿Qué educación crees que es más buena: la que hay ahora o la que tuviste?
-      La verdad es que la mía me ha ido bien pero creo que ahora es mucho mejor, teniendo los padres como “amigos” y los profesores también, pudiéndoseles hacer bromas pero con respeto, esto hace que se cree un vinculo muy positivo y de esta forma aumentan las ganas de hacer las cosas bien.
-      ¿Cómo os educaban en la escuela?
-      Nos trataban siempre de ustedes; teníamos que tener un respeto muy grande al profesor dirigiéndose a él siempre de usted y si había alguien que le decía la contraria o lo contestaba iba castigado hacer copia o expulsado de la clase.
-      ¿Y en casa?
-      Pues el respeto tenía que ser por un igual y a veces nos daba miedo a ser sinceros con ellos. Antes no había esta confianza entre padres e hijos y si existía era mucho menor que la que hay en la actualidad.
-      ¿Qué hacías el terminar los deberes?
-      Nos encontramos en la calle con las amigas. Allí jugábamos al escondite o nos traíamos las muñecas que teníamos para jugar todas juntas, corríamos, íbamos en bici, saltábamos a cuerda…
-      ¿Teníais algo de tecnología?
-      Nada, no conocíamos la tecnología, ni consolas, ni móviles… Lo hemos aprendido ahora de mayores, también vamos perdidos a la hora de poner las normas de las horas qué puedes utilizarlo lo hacemos de la manera que nos están diciendo ya que no sabremos el resultado más adelante porque no sabemos si os ponemos las normas bien.
-      ¿Crees que ahora hay más libertad?
-      Mucha, mucha más, en todos los sentidos, en casa y en la escuela os queremos enseñar a ser más autónomos y saber opinar.

-      Bien, gracias por haberme prestado estos minutos de atención, hasta la próxima.

-      De nada, a usted hasta la próxima!


CONCLUSIÓN:
Ahora tenemos más libertad, nos podemos expresar y dar opiniones, pero tenemos que estudiar y trabajar igual que antes, esto es lo que no ha cambiado.


diumenge, 8 de gener del 2012

MÁS CONTROLES DE ALCOHOLEMIA EN NAVIDAD


Se ha encontrado una vaca, dentro una vaca dentro del pesebre viviente en el pueblo de Fontcoberta, dando brincos, gritando y cantando.
Ayer, festividad de Navidad, los pastores del pesebre viviente de Fontcobera compartieron protagonismo con una vaca endrogada. La vaca se había bebido todas las provisiones alcohólicas que permitían mantener-se en calor a los pastores. Se percatarse del suceso, los responsables del pesebre llamaron a la policía municipal y al veterinario del pueblo para que le inyectara un calmante, pero la vaca pudo escaparse ante de haberlo suministrado la dosis.
Fuentes cercanas han confirmado haber visto huir la vaca por los campos cercanos.
Se han habilitado dispositivos policiales para hacer controles de alcoholemia a todas las vacas de la localidad.  

     

PARES, PUC ANAR A LONDRES? .


Avui dia 22 de Juny, a l’ institut m’han donat una carta. En aquesta estava escrit  que m’havien donat una beca per anar a Londres, el problema era com els hi diria en els meus pares perquè no s’ho creurien i pensarien que  l’he fet jo, però ja m’ho muntaré d’alguna manera perquè vegin que aquesta beca és vertadera, aprofitaré a l’hora de dinar.

Marc: Bones, ja he arribat a casa.
Pare: Hola, Marc.
Mare: Hola, com ha anat al dia?
Àvia: Hola.
Marc: Vaig a deixar la maleta i vinc a dinar.
Mare: Va afanya’t que el dinar està calent i després no serà bo.
Marc: Val, ja vinc!
Mare: D’acord.

Marc entra a la cuina, tots estan asseguts esperant-lo per començar a dinar. 

Mare: En vols més?
Marc: No, no ja en tinc prou.
Pare: Menja una mica més.
Marc: No, no de veritat ja en tinc prou, si en vull més ja repetiré.
Mare: Val...
Àvia: Sempre esteu amb el mateix tema deixa’l estar una mica que ja és força gran.
Mare: Ja ho ser però em costa...
Àvia: Ja ho ser que costa però a mi també em va costar molt amb tu...
Mare: Fill com han anat les notes?
Marc: Bueno...
Mare: Què vols dir amb això?
Marc: Res, res m’han anat força bé però pudien haver anar molt millor...
Mare: Després de dinar me les ensenyes.
Marc: D’acord.

Acabat el dinar...

Mare: Ensenye’m les notes.
Marc: Un moment, les vaig a buscar.
Mare: D’acord. Va, ràpid que estic intrigada!
Marc: Val, val,...
Mare: Avia’m les notes, ui estan força bé, però hi ha alguna assignatura que podian haver estar molt millor.
Pare: Avia’m les notes...
Mare: Què en dius?
Pare: D’acord que hi ha alguna assignatura que li ha anat gaire bé però està fora bé, tenint en compte que 3r és molt més complicat que 2n.
Mare: Ja, Ja estic contenta.
Marc: Us haig de dir una bona notícia.
Pare, mare, àvia: Digues, maco.
Marc: No sé com dir...
Mare: Tens nòvia?
Marc: No, no res d’això!
Pare:  Digues i deixa’t d’estar de tonteries!
Marc: Us, doncs, aquesta carta del Brugu.
Mare: Ai, ai què és això?
Marc: M’han donat una beca per anar a Londres per millorar l’anglès.
Mare: Mentida no m’ho crec.
Pare: Vols dir que és veritat...?
Àvia: Sempre igual mai el creieu...
Mare: Això és una cosa seriosa...
Àvia: Truqueu el Brugulat i a veure si és veritat
Mare: Bona idea!

La mare es dirigeix cap al telèfon, truca i parla.

Mare: M’han dit que sí m’han explicat com funcionava tot. Per mi ja hi pots anar així t’espavilaràs i n’aprendràs, ja que tens l’oportunitat...
Pare: Vols dir que hi ha d’anar?
Mare: sí, esclar que sí! així aprendrà anglès
Pare: Val, val
Àvia: Si hi acabes anant passa’ho el millor possible i aprèn molt
Marc: Sí, àvia ho faré! Hi puc anar?
Mare, Pare, Àvia: Sí, esclar, no deixarem passar l’oportunitat
Marc: Gràcies, per deixarm’hi anar, us estimo.